newsflash

Laatste update 01.08.2017
(1e publicatie: 21.05.2011)

S & B Zeehengelclub Seawitch vzw

Contact Seawitch

Contactadres
Jean Geerts, voorzitter
Walemstraat, 175
2860 Sint Katelijne Waver (bij Mechelen)
tel: 15-20 26 10
GSM: 0473 46 19 14

Bankrekening Seaw.
IBAN code:
BE43 3200 2456 3201
BIC: BBRUBEBB

Ondernemingsnr.
424 790 417

ZESDAAGS KMI
WEERBERICHT KUST :

naar introductie

Looking for Doggies !

Jean Geerts met hondshaaienHondshaaien (scyliorthinus canicula), lesser spottted dogfish of gewoonweg doggies in het Engels, zijn kleine voor mensen ongevaarlijke zelfs schuwe  haaien die te vinden zijn op de Atlantische kusten van Noorwegen tot de Ivoorkust, in de Middellandse zee en in de Noordzee vooral op met wier begroeide zandbanken zoals dit het geval is rond de Goodwin Sands voor de kust van Deal. Het is de meest algemene haaiensoort van Europa. Hun rug en flanken zijn grijsbruin met vele kleine bruinrode vlekken en de buik is vuilwit. Groot is hij echter niet; gemiddeld 60 cm en uitzonderlijk 1 meter lang. (foto hiernaast; een doublet hondshaaien van Jean Geerts) Deze kleine haai kan Claspers hondshaai zijn onderste ooglid optrekken en zo zijn ogen sluiten en hij kan ook zijn oogpupillen tot smalle spleten samentrekken.

Hondshaaien zijn pas na tien jaar volgroeid en geslachtsrijp. Dan zijn zij ongeveer een halve meter lang. De bevruchting gebeurt inwendig en dit is mogelijk omdat de buikvinnen bij de mannetjes gedeeltelijk tot claspers zijn omgevormd (zie foto rechts). De paring vindt plaats op grote diepte maar de eieren worden in ondiep water gelegd.

De zich reeds in het moederlichaam ontwikkelende embryo's worden in eikapsels (of eicapsules)  afgezet. Het vrouwtje legt daarna een twintigtal eikapsels. Dit langwerpig rechthoekig hoornen bijna doorzichtig omhulsel  van 2 eikapsels hondshaaubij 6 cm, heeft op de 4 hoeken draden die als een kurkentrekker opgekruld zijn. (zie foto van enkele eikapsels hiernaaast met duidelijk zichtbare draden). Daarmee hecht de moeder haar ingekapselde eieren vast aan stenen,  aan scheepswrakken of aan zeewier. Regelmatig worden losgeslagen eikapsels op het strand gevonden. (Terloops, grotere eikapsels van 4 bij 10 centimeter behoren toe aan de kathaai (scyliorthinus stellaris), in het Engels greater spotted dogfish, ook wel bull huss genoemd, maar die worden maar zelden gevonden).
De bolvorm die zichtbaar is noemt men de vitellus en die kun je vergelijken met de eidooier in een vogelei (ook duidelijk op de foto te merken). Na 8 tot 10 maanden kruipen de jongen uit het eikapsel, die tot die tijd van de eidooier leven. De jonge haaitjes zijn dan een 10-tal cm lang. De holle uitsteeksels aan de uiteinden van het eikapsel dienen behalve voor de bevestiging ook voor de zuurstofvoorziening van het jong.

Opvallend is dat je als sportvisser hondhaaitjes vrijwel altijd met de hengel kunt vangen, dus dat je nauwelijks afhankelijk bent van een bepaald tij. Ze zijn eigenlijk veelvraten en nagenoeg elk aas werkt. Echt zware exemplaren vang je vrijwel niet. Ons BCSA-BA record “Alle Zeeën” bedraagt wel 1,650 kg en werd in Ierland door wijlen Jef Panis, destijds een fervent, bekend en tot de verbeelding sprekende zeehengelsporter, in 1978 in Cahirciveen gevangen. Exemplaren die we in Deal bovenhalen zijn zelden meer dan pakweg 700 gram. Aan onze smalle Belgische kuststrook zijn ze normaal niet te vinden maar tijdens de zomermaanden van 2007 doken zij hier onverwacht op en regelmatig werden ze met de hengel bovengehaald, ook door Seawitchhondshaai, onthaken leden. Na enkele maanden waren ze weer weg en sindsdien hebben we ze niet meer teruggezien... Eén van de mysteries van het vissen zekerst? ... Want een pasklare verklaring hadden we er niet voor.

Hondshaaien beschouwen we meestal als bijvangsten. Dus we gaan voor roggen en grotere soorten grondhaaien maar we krijgen ze ongewenst aan onze 4/0 tot 6/0 haken zelfs wanneer die voorzien zijn van een stevige lap makreel, inktvis of haring. Wil je er absoluut op vissen kan je dit best met een eenvoudige montage met kleine haakjes en gewone leeglopers.

Hondshaaien staan ook bekend om hun ruwe huid. (zie onderaan een microscoopfoto van onze Luxemburgse colllega en vriend Gilbert Zangerlé, zelf een fanatiek Deal-visser). Het blijft wel oppassen geblazen als je er eentje wil onthaken (en de haak zit steeds zeer goed vast hoor!), want deze onschuldige visjes willen zich nogal eens oprollen. Zij omkrullen zodoende je arm, waardoor ze met hun huid zo ruw als schuurpapier, het vel van je arm schuren. Dave Lawrence, onze schipper, weet er wel raad mee zo te zien op de foto. Trouwens hij staat steeds paraat om ons hierbij te helpen. Naar het schijnt werd in vroegere tijden de huid van hondshaai zelfs gebruikt om er hout, albast of koper mee te polijsten. Het vel schuurt wel maar in één richting want als men tegendraads wrijft voelt het velletje zeer zacht aan. (Kan men ook afleiden uit de microscoopfoto waarom)

Nog te vermelden dat in de Engelse fishshops hondshaai ingeburgerd is als rock salmon (rots zalm, vrij vertaald) en alhoewel de vis best te eten en zelfs lekker is heeft hij überhaupt niets met zalm te maken, laat staan met de smaak er van. Bij ons werd hondshaai vroeger verkocht als zeepaling, maar dit is sedert een tiental jaren bij wet verboden want die benaming mag men sindsdien alleen gebruiken voor rivierpaling die tijdens de zomermaanden op zee gevangen wordt.

preparaat onderzoek huid hondshaai Hondshaai, huid onder microscoop
Preparaat voor het microscopisch onderzoek naar de ruwheid van de huid van hondshaai.
Microscoopfoto van hondshaaihuid (foto Gilbert Zangerlé, professor in biologie).
(21.08.2011)

 

top